Yangın Mühendisliğinin klasik tanımı ile açıklandığında ; YANGIN, ortamda her zaman ve bir arada mevcut olan, "OKSİJEN", "YANICI MADDE" ve "ISI" nın, kontrol dışında, birleşmesi ile, " IŞIK " ( Alev ) ve " KUVVETLİ ISI " nın  açığa çıkmasıdır.  

Diğer bir tanımlama ile ;
Yanıcı Madde ile Yakıcı Madde ( Oksijen ) ve tutuşma ısısının bir arada olması ile oluşan kimyasal olaya YANMA denir. 
Yanıcı Madde, Oksijen ve Isı ( KLASİK YANGIN ÜÇGENİ ) unsurlarının, kontrol dışında bir araya gelerek, kimyasal zincirleme tepkime ile birleşmesi sonucunda meydana gelen olayın gözle görülebilen kısmına ALEV,  ( ALEVLİ YANMA - AKTİF YANMA ) denir.
Aktif yanma ile, kontrol dışına çıkan ALEV'in, Yaşam ve Çevreye verdiği zarara YANGIN denir. 
Yeterli OKSİJEN olmayan ortamlarda meydana gelen YANMA olayına " EKSİK YANMA " denir.    
 

YANGININ,

ilk aşamasında, KOKU,
ikinci aşamasında, DUMAN,
üçüncü aşamasında, ALEV  görülür. Bir cismin yanabilmesi için,  cismin hareketinin, bulunduğu ortamın hareketinden, yüksek olması ve en az ortamda % 14 - % 18 oranında OKSİJEN  bulunması gereklidir. Normal şartlar altında, havada bulunan OKSİJEN oranı % 21'dir.